Reactietests en reflexen

Reflex of reactietijd

Als een arts op je knie tikt, test hij een reflex, een automatische lus die niet langs een beslissing gaat. Niets op deze pagina meet dat. Deze tests meten de bewuste reactietijd, de tijd tussen het zien van een signaal en de keuze om te bewegen.

Die tijd meten is een van de oudste methodes in de psychologie. In 1868 vergeleek Franciscus Donders eenvoudige reacties met reacties waarbij je moet kiezen, om te schatten hoe lang een mentale stap duurt (Donders, 1868). In 1952 liet William Hick zien dat de reactietijd toeneemt met het aantal mogelijke keuzes (Hick, 1952). De reactietest is het eenvoudigste geval, één signaal en één antwoord.

Wat meetelt voor de waarde Reflexen

In de app komt de waarde Reflexen uit de reactietest en de Schulte-tabel, die om de ochtend worden gespeeld. Elke score wordt een percentiel ten opzichte van zijn norm en daarna een waarde van 35 tot 99, het gemiddelde van je twee beste sessies van de week.

De F1 reactietest is voorlopig een vrij spel. Hij telt pas mee voor de waarde als zijn eigen betrouwbaarheid is gemeten, want een test die van week tot week niet stabiel is, zou je kaart zonder reden laten verschuiven.

Bronnen

1. Human Benchmark, score distributions embedded in humanbenchmark.com, read on 13 October 2026. Reaction time n 70 940, sequence memory n 35 868, chimp test n 27 233, number memory n 24 084. humanbenchmark.com
2. Donders F.C. (1868, translated 1969). On the speed of mental processes. Acta Psychologica 30, 412 to 431. doi.org/10.1016/0001-6918(69)90065-1
3. Hick W.E. (1952). On the rate of gain of information. Quarterly Journal of Experimental Psychology 4(1), 11 to 26. doi.org/10.1080/17470215208416600